X
تبلیغات
مرغداری صنعتی

مرغداری صنعتی

در سوگم سیاه نپوشید برایم مجلسی برپا نکنید گریه و ناله سر ندهید مرا

 در بیابانی برهوت دفن کنید و سنگ نوشته ای هم بر مزارم ننویسید

 عکسم را قاب نگیرید و دسته گلی با روبان سیاه برای نزدیکانم

نفرستید.اما در سالروز مرگم بر پارچه ای بزرگ بنویسید یکسال از

مرگش گذشت چه ساده به نبودنش عادت کردیم


+ نوشته شده در جمعه پنجم آذر 1389 11:49 توسط میلاد و محسن |

مطالب زیر بعنوان یادآوری نکات اساسی برای بهتر نتیجه گرفتن از تمیزکردن سالنهای پرورش جوجه های گوشتی و مرغ مادر تهیه شده است.

● خروج تولیدات باید به ترتیب زیر صورت گیرد :

۱) کنترل حشرات

۲) انتقال کود

۳) شستشو

۴) سیستم های آبخوری و دانخوری

۵) تعمیر و نگهداری

۶) کنترل جوندگان

۷) ضدعفونی کردن

۸) دود دادن

۹) سطوح خارجی

۱۰) جوجه ریزی

۱۱) نگهداری تمیز سالن


.:ادامــه مـطــلــب:.

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم خرداد 1390 14:22 توسط میلاد و محسن |

بیماری های استخوانی در طیور بعضی از پرندگان بیماریهای پا ، پنجه های کج ، پای قوسی ، مفاصل متورم زانو را به صورت اپیدمی گسترش می دهند. نوسانات گسترده و شرایط مطالعه بیماریهای متعدد نشان از آن دارد که در وقوع چنین اختلالاتی عوامل متعددی دخیل است که در این میان می توانیم از فشار زیادی که در مرحله رشدسریع روی بافت عضلانی ، اسکلتی و تاندون پرندگان قرار میگیرد نام ببریم.
یکی از این بیماریهانرمی استخوان است. معدنی شدن استخوان به واسطه کمبود کلسیم، فسفر یا ویتامین D را ریکتز Rickets ( نرمی استخوان) می گویند. کمبود ویتامین D به دلیل یک خطای آمیختگی ، تحت تقویت یا حضور توکسین های قارچی که در روند متابولیسم طبیعی تاثیر گذارند نرمی استخوان را سبب می شود. کمبود فسفر، به دلیل عدم وجود فسفر کافی در سهمیه غذایی موجب پیدایش نرمی استخوان می شود و در نهایت کمبود کلسیم در جیره غذایی باعث این بیماری می شود.
بیماری دیگر که از شایع ترین بیماری های استخوانی است بیماری پروسیس Porosis است. تورم مفاصل زانو ، تاندونهای لغزان و کوتاه سازی شدید استخوانهای بلند همگی از علائم پیدایش پروسیس به شمار می روند. کمبودهای عناصر معدنی کمیاب از قبیل منگنز، روی ، کولین ، نیاسین ، اسید فولیک ، پیریدوکسین می توانند از عوامل ایجاد شرایط پروسیس باشند .
بیماری دیگرتیبیا دیسکندروپلازیا Tibia dyschondroplasia است. این طور به نظر می رسد که پرندگان زود رشد در گسترش این نوع بیماری نقش اساسی دارند. این ناراحتی با رشد سریع استخوان که از ظرفیت سیستم بدنی پرنده در فرستادن کلسیم به استخوان خارج است مرتبط می شود. وقتی پرنده وزن اضافه می کند ، این رشد باعث ایجاد شکستگیها و پیچ خوردگیهایی در بدن می گردد. این بیماری در صورتی که نسبت کلسیم به فسفر نادرست باشد بدتر می شود. در واقع باید به نسبت هر دو بخش کلسیم ،یک بخش فسفر موجود باشد.
یکی دیگر از عوامل مستقیم و غیر مستقیم عفونت پا است که در این میاناستافیلوکوکوس Staphylococcus از رایج ترین آنها است. اختلالات پایی که به موجب این عوامل عفونی به وجود می آیند می توانند به راحتی با شرایط مرتبط تغذیه اشتباه گرفته شوند.به هنگام خروج جوجه ها از تخم اطمینان حاصل کنید که به هنگام ایستادن درون ماشین جوجه کشی ، سطحی محکم پیش روی خود دارند چرا که عضله های پای جوجه پس از خارج شدن از تخم برای رسیدن به عملکرد کامل و مناسب چند ساعتی وقت نیاز دارد، بنابراین سطوح لغزنده نیز ممکن است منجر به ناراحتی پا در جوجه گردد.
اخیرا پرورش گونه های کند رشد پرندگان گوشتی بسیار مورد استفبال قرار گرفته است. پژوهش ها نشان از این مطلب دارد که اغلب پرندگان کند رشد کمتر دچار ناراحتی های پا می شود.اما در عین حال برای رسیدن به وزن مطلوب برای تولید کننده ها مشکلاتی فراهم می آورند و زمان زیادی صرف رشد آنها می شود.
در واقع گونه های زود رشد بین 6 تا 8 هفته آماده سازی می شوند در حالی که پرندگان کند رشد برای رسیدن به این مرحله بین 12 تا 15 هفته زمان نیاز دارند. اگرچه پرندگان کند رشد در برابر بیماریهای پا مقاومتر هستند اما امکان تلف شدن آنها در در اثر عوامل وبیماریهای دیگر بیشتر است.بسیاری از درمانها ، کمکی به حل این مسئله نمی کنند. اما در این میان استثنایی هم وجود دارد که آن استفاده از ترکیب ویتامین های محلول در آب و ترکیب عناصر معدنی کمیاب به غذایشان می باشد. این روش درمانی زمانی اثر گذار است که به هنگام رویت نخستین علائم ناراحتی صورت پذیرد. اگر هدفتان در مسیر کاهش ناراحتی های پا است در صورت مشاهده تعدادی پرنده مبتلا وحشت زده نشوید . بسیاری از این پرندگان به رشد خود ادامه می دهندو می نوانند به عمل آیند. اگر این مشکلات ادامه یافت به منظور تمیز دادن عوامل عفونی و عوامل تغذیه ای و کمبود عناصر و ویتامینها از هم تشخیص آزمایشگاهی مورد نیاز است.

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1387 18:3 توسط میلاد و محسن |

آنفلوانزای فوق حاد طيور
آنفلوانزای فوق حاد طيور

  آنفلوانزاي طيور

 يكي از مهمترين بيماريهاي تنفسي طيور است كه عفونت هاي شديدي را ايجاد كرده و خسارات

اقتصادي سنگيني را به صنعت مرغداري در سرتاسر دنيا وارد نموده است . اين بيماري در

بسياري از پرندگان از قبيل بوقلمون، طيور، مرغ شاخدار، كبك خاكستري، بلدرچين، غاز، يلوه،

 قرقاول، اردك ، قو، حواصيل و همچنين از پرندگان زينتي از جمله مينا، طوطي، سهره جدا

گرديده پرندگان آلوده، ويروس را از طريق مجاري تنفسي، ملتحمه چشم و مدفوع دفع مي نمايند

. بدين جهت احتمالا" نحوه انتقال ويروس به دو روش انتقال مستقيم بين پرندگان آلوده و حساس و

 نيز انتقال غير مستقيم شامل ذرات آئروسل و يا وسايلي كه در معرض آلودگي به ويروس هستند

 صورت مي گيرد. از آنجايي كه پرندگان مبتلا مقادير زيادي از ويروس را توسط مدفوع خود

دفع مي كنند بنابراين آلوده شدن آب، دان، تجهيزات، سيلوي دان، قفس ها، لباس ها، وسايط نقليه

و حشرات با مواد دفعي باعث پخش و انتشار ويروس مي گردد. از اينرو انتقال ويروس ها به

مناطق ديگر توسط افراد، سرويس هاي تهيه و توزيع مواد و تجهيزات به سهولت انجام مي گيرد.

 

 اين ويروس واجد 3 تيپ A, B, C ميباشد كه تيپ B,C فقط در انسان و تيپ A اين ويروس ها

 در انسان، خوك، اسب و در بسياري از گونه هاي پرندگان بيماريزا مي باشد.

در ايران بيماري آنفلوآنزاي طيور در تير ماه سال 1377 با تحت تيپ H9N2 بروز نمود كه اين

 تحت تيپ در گروه غير بيماريزا و يا نه چندان بيماريزا طبقه بندي گرديده و براي انسان نيز

 مخاطره اي نداشته اما به هر حال اين بيماري خسارات اقتصادي هنگفتي را بر صنعت طيور تحميل نمود و در نهايت، با تلاش هاي انجام گرفته و اقدامات پيشگيرانه از سوي سازمان دامپزشكي كشور اين سازمان موفق به كنترل بيماري در سطح كشور گرديد.

كنترل بيماري, نياز به همت جمعي و تلاش فردي براي دوري از آلودگي فارم و جلوگيري از انتشار بيماري در گله هاي فارم ضروري و اجتناب ناپذير است,‌كه براي اين امر رعايت نكات ذيل يادآوري مي شود:
1- انتخاب محل مناسب احداث مرغداري اصل اوليه قرنطينه است. يك مرغداري بايد به دور از ديگر فارم هاي مرغداري و تأسيسات وابسته مثل جوجه كشي و كشتارگاه و … و مطابق ضوابط نظام دامداري كشور احداث گردد تا امكان حضور و انتشار بيماري كاهش يابد.
2- طراحي مناسب فارم مرغداري از جمله نكات اصلي در پيشگيري و جلوگيري از انتشار بيماريها است          و مي بايد دقت كرد كه بر خلاف تجهيزات , ساختمان را بعد از احداث نمي توان تعويض نمود, لذا مي بايد با رعايت تمامي نكات فني از جمله مسير وزش باد, تابش آفتاب و … و با استفاده از مصالح قابل ضدعفوني شعله دهي احداث نمود.
3- محصور نمودن محوطه مرغداري به جهت جلوگيري از ورود عامل بيماريزا به همراه ورود حيوانات وحشي, جوندگان و پرندگان از اهم مواردي است كه در طراحي مناسب سالن مرغداري مي بايد مدنظر گرفت.
4- به جهت جلوگيري از ورود افراد متفرقه و حتي بازديدكنندگان و كارگران مرغداري و … و احتمال ورود عوامل بيماريزا توسط آنها به فارم توصيه مي شود ساختمانهاي اداري و مسكوني در مدخل فارم طراحي شوند. بنابراين ضروري است كه رفت و آمد اينگونه افراد و وسايل حمل و نقل تنها از طريق درب ورودي انجام پذيرد تا قابل كنترل باشد.
5- تعبيه حوضچه ضدعفوني در ورودي فارم مرغداري و حتي در مدخل سالنهاي آن, از اصول مهم قرنطينه است, منتها نبايد تنها به وجود آن بها داد بلكه ارزش وجودي حوضچه ضدعفوني بسته به طراحي مناسب آن و كارآئي ماده ضدعفوني كننده موجود در آن است.
براي طراحي مناسب حوضچه ضدعفوني در ورودي فارم مرغداري, مطالب ذيل مي بايد مدنظر باشند:
الف) تمامي افراد و هرگونه وسيله حمل و نقل ناچار از عبور از طريق حوضچه ضدعفوني باشند.
ب) تمام دور چرخ وسيله نقليه حداقل يكبار به طور كامل در داخل حوضچه ضدعفوني, ضدعفوني شود.
ج) ارتفاع و عمق حوضچه , طوري باشد كه حداقل يك سوم يا نصف تاير در داخل آن ضدعفوني شود.
د) ماده ضدعفوني كننده داخل حوضچه مكررا“ تعويض گردد تا خاصيت خود را از دست ندهد و حتما“ از ماده ضدعفوني كننده مؤثري استفاده شود.
6ـ پنجره هاي سالن مرغداري و انباردان مي بايد به خاطر جلوگيري از ورود پرندگان و حشرات موذي و به غارت رفتن دان و آلودگي ناشي از حضور آنها , ‌با تور سيمي مسدود گردد. همچنين بايد از ورود جوندگان به فارم مرغداري جلوگيري كرد.
7) از ورود افراد متفرقه به مرغداري جلوگيري شود, مخصوصا“ ديگر مرغداران و كارگران آنها, ويزيتور و كاريابان كه با فارم هاي ديگر رفت و آمد داشته اند با حساسيت بيشتري مي بايد ممانعت شوند , در حاليكه بعضا“ جلسات صنفي مرغداري در فارم مرغداري انجام مي شود. كه اين امر انواع مختلف عوامل بيماريزا را گوشه و كنار منطقه به فارم مي رساند.
افرا د مجاز مثل كاركنان امور دامپزشكي, تنها با رعايت كامل اصول قرنطينه و با پوشيدن لباس كار, چكمه و … كه از سوي مدير مرغداري بايد تهيه و در دسترس باشد, وارد مرغداري شوند. بديهي است كه اين لباسها نيز مانند لباسهاي كارگران بايد مرتبا“ ضدعفوني شوند.
8) جوجه يا مرغ مي بايد از منابع معتبر و فاقد بيماريهاي شناخته شده خريداري شود و مهر تأئيد سازمان دامپزشكي مبني بر انجام واكسيناسيون هاي رايج و عاري بودن از بيماريهاي شناخته شده براي گله مادر را به همراه داشته باشد.
9) دان مرغ نيز مي بايد از منابع معتبر خريداري شود و مناطقي كه آلودگي و بيماري مسري در آن شايع نباشد, تهيه گردد. بديهي است كه اتخاذ شيوه صحيح اطلاع رساني از سوي اتحاديه ها و ديگر ارگانهاي مسئول مي تواند مرغدار را از وقوع بيماري منطقه اي و شيوع آن آگاه سازد و مرغدار با اجراي مسائل قرنطينه اي و بهداشتي از خسارات ناشي از اين امر پيشگيري نمايد.
10 ) امروزه در اكثر فارم هاي كشورهاي پيشرفته , اتاق قرنطينه تعبيه شده است كه كارگران را مجبور به استفاده از آن مي نمايد تا قبل از ورود به سالن,‌لباس و كفش خود را تعويض و دست و صورت خود را ضدعفوني نمايد. حتي براي احتياط بيشتر اين اتاق را به دو قسمت آلوده و غير آلوده تقسيم نموده اند. اختصاص دو كمد جداگانه براي لباسهاي تميز و لباس كار , براي هر كارگر در اجراي قرنطينه كامل كمك شاياني مي كند. رعايت بهداشت فردي كاركنان و استحمام آنها در حفظ شرايط قرنطينه اي كمك به سزائي خواهد نمود.
11) تهيه لباس كار مناسب و چكمه اختصاصي براي هر كارگر از اصول مهم مديريت بهداشت و قرنطينه در مرغداري است. حتي پيشنهاد مي شود براي جلوگيري از اشتباه و سهل انگاري براي هر سالن مرغداري يك رنگ مشخصي را انتخاب و رنگ چكمه و لباس كار كارگران را با آن مطابق نمود و حتي توصيه شده است چكمه هاي اختصاصي هر سالن در مدخل ورودي آشيانه مرغداري قرار داده شود و خارج از آشيانه استفاده نگردد. بديهي است كه لباسهاي كار و چكمه ها مرتبا“ مي بايد ضدعفوني شوند.
12) از تردد غير ضروري كارگران در محوطه مرغداري و بين سالنها و تعويض سالن كار خود مخصوصا“ در مزارع مرغ مادر مي بايد جلوگيري شود.
13) محوطه بين سالنهاي يك فارم و تمامي معابر عبور مرغداري از ورود تا آخرين مسير تردد و حتي راهروهاي بين قفس ها در سالن, اگر از محلول آهك و نمك اندود شوند, در كنترل انتشار بيماري مؤثر خواهند بود.
14) كيسه ها و ظروف مخصوص حمل دان معمولا“ فراموش مي شوند و حتي بين دو دوره پرورشي نيز ضدعفوني نمي شوند در حاليكه مي توانند خيلي خطرناك باشند و عوامل بيماريزا را حفظ و منتقل نمايند.
15)هواي خروجي سالن كه از طريق هواكشها خارج مي شود, معمولا“ در فضاي مرغداري و توسط باد در منطقه منتشر مي شود. اين امر مي تواند سبب انتشار آلودگي در منطقه گردد لذا توصيه مي شود هواي خروجي سالن را توسط كانالي به ظرف پر از محلول ضدعفوني منتقل نمود.
16) شيشه ها و ظروف تمام واكسنها مخصوصا“ واكسنهاي زنده مي بايد به دور از سالن و به طرز صحيحي ضدعفوني و معدوم شوند.
17) لاشه هاي تلف شده يكي از بهترين منابع تغذيه و رشد براي عوامل بيماريزا است لذا مي بايد سريعا“ از سالن جمع آوري و به طرز صحيحي معدوم گردند. حفر چاه تلفات و يا نصب كوره لاشه سوز و يا كمپوست كردن لاشه ها براي اين منظور توصيه مي شود.
18) آلودگي آب و دان به عوامل عفوني مخصوصا“ در چاه و انبارهاي روباز يكي از عوامل خطرساز و شكننده سد قرنطينه محسوب مي شوند. لذا بايد منابع تأمين آب و دان و انبار نگهداري آنها به مستمر از نظر وجود عوامل بيماريزا كنترل شوند.
19) قفسهاي حمل مرغ به كشتارگاه و شانه هاي دست دوم تخم مرغ مي تواند عوامل بيماريزا را از فارم هاي ديگر و كشتارگاهها و … به سالن مرغداري وارد نمايد.
20) نگهداري يا باقي ماندن كود در محوطه مرغداري بقاء و حضور عوامل بيماريزا را در فارم رونق مي بخشد. بنابراين كود جمع آوري شده از سالن ( كه بايستي سريعا“ در پايان دوره جمع آوري شوند) بايد ضدعفوني شده و با رعايت مسائل زيست محيطي د ر فضائي دور از سالن فرستاده شود.
21) گاهي ديده مي شود كه كارگران مرغداري با توجيه استفاده از گوشت يا تخم مرغ و رعايت امانتداري, اقدام به پرورش چند قطعه مرغ در فارم مي نمايند كه بايد از اين قضيه جلوگيري كرد, و با رعايت اصول علمي و پرورش طيور, از پرورش توأم انواع طيور يا غير هم سن در فارم خودداري نمود.
22) رعايت دقيق دستورالعملهاي صادره از منابع رسمي و ارگانهاي مسئول, مخصوصا“ در زمان شيوع بيماريها الزامي مي باشد .

منابع آلودگي 

 

  بطور كلي منابع اصلي آلودگي طيور شامل:

1-   گونه هاي مختلف پرندگان اهلي

2-    پرندگان زينتي

3-    پرندگان وحشي

4-    ساير حيوانات ميباشند كه در بين گروههاي نامبرده ، پرندگان وحشي عمده ترين منبع آلودگي براي طيور اهلي بوده بخصوص در اين گروه مرغان آبي مهاجر از نقش بسزايي برخوردارند.

از علائم بيماري در طيور مي توان از كاهش فعاليت، بي اشتهايي، لاغري مفرط، افت توليد و علائم خفيف تا شديد تنفسي شامل سرفه، عطسه، ترشح زياد اشك، ادم در سر و صورت و اختلالات عصبي و اسهال نام بردكه هر يك از علائم فوق ممكن است به تنهايي يا به صورت مجموعه اي از علائم بروز نمايند واگيري و تلفات بسته به سويه ويروس و سن ميزبان متفاوت است بطوريكه در واگيريهاي با ويروس هاي با بيماريزايي بالا واگيري و تلفات به 100 درصد هم مي تواند برسد.

بمنظور پيشگيري و كنترل ويروس بايد به منابع انتقال دهنده ويروس توجه نمود عمده ترين منبع ويروس براي پرندگان، ساير پرندگان آلوده مي باشند لذا رعايت موارد قرنطينه اي و بيوسكيوريتي كه اولين خط دفاعي در مقابل هر بيماري عفوني مي باشد بمنظور مقابله با ويروس از اهم موارد مي باشد بر اين اساس پيشگيري از عفونت با ويروس آنفلوانزا شامل جدا كردن پرندگان حساس از پرندگان آلوده و دور نگه داشتن پرندگان حساس از ترشحات و محتويات دفعي پرندگان آلوده مي باشد كه اينگونه عفونت ها مي توانند بوسيله‌آلودگي تجهيزات، وسائط نقليه، وسايل تلقيح و مايه كوبي، دان، آب و غيره جابجا شوند. تصميم به ريشه كني بر اساس طبيعت، ابعاد مشكلات و خصوصيات بيولوژيكي متفاوت مي باشد كه بدين منظور حذف يك منبع عفوني از جمله مزارع عفوني و آلوده و همچنين پرندگان زينتي و زنده موجود در فروشگاههاي پرندگان زنده الزامي مي باشد تصميم گيري در خصوص استفاده از واكسن در واگيري هاي ويروسي كه بيماريزايي بالايي دارند در كشورهاي مختلف متفاوت است.

 

 

راهكارها:

 با توجه به شيوع بيماري آنفلوانزاي فوق حاد در آسياي جنوب شرقي و كشورهاي همسايه بايد مواردي به شرح زير جهت برخورد با بيماري مذكور رعايت شود :
1- تشكيل ستاد آنفلوانزا با عضويت سازمان دامپزشكي كشور‏، وزارت جهاد كشاورزي (معاونت امور دام)، دامپزشكي ارتش،‏ سازمان حفاظت محيط زيست‏، ناجا،‌ وزارت بهداشت و ساير ارگانهاي مربوطه
2- برقراري مقررات شديد در مورد واردات هر گونه پرنده و فرآورده هاي طيور از مبادي ورودي كشور
3- محدوديت جابجايي طيور زنده در داخل كشور
4- پيگيري سياست معدوم سازي در صورت تشخيص هر گونه كانون مشكوك و آلوده
5- پيگيري تصويب اعتبار جهت تامين خسارات ناشي از معدوم كردن كانونهاي فوق
6- تشكيل سمينار آنفلوانزا جهت توجيه مسئولين فني و مسئولين طيور و آزمايشگاههاي بخش دولتي
7- تشكيل جلسات توجيهي جهت مديران كل استانها
8- صدور اطلاعيه هاي بهداشتي از طريق رسانه هاي گروهي ادارات كل دامپزشكي استانها به توليدكنندگان و واردكنندگان و ...
9- تشكيل جلسات متعدد فني با حضور نمايندگان بخش خصوصي، دانشگاهها، مؤسسه رازي و ...
10 - تشديد مقررات بهداشتي قرنطينه اي در مزارع پرورش طيور
11- طراحي و چاپ پوستر و بروشور آموزشي

12- تعيين يك بخش ويژه در داخل سازمان بعنوان دفتر ستاد آنفلوانزا جهت اطلاع رساني و اطلاع گيري و پيگيري لازم

 

 

دستور العمل نحوه برخورد با گله هاي مشكوك و آلوده به آنفلوانزاي فوق حاد طيور (H5,H7 )

 

الف: تعاريف
1- واحد مشكوك:
واحد مشكوك به واحدي اطلاق ميگردد كه داراي علائم ذيل باشد.
1-1. انتشار ناگهاني بيماري در گله
2-1. بيحالي شديد، پژمردگي و دور هم جمع شدن گله
3-1. كاهش شديد مصرف دان
4-1. افت ناگهاني و شديد توليد روزانه
5-1. شروع ناگهاني تلفات با روند افزايشي روزانه (در گله گوشتي تلفات بيش از 3%روزانه)
در اين صورت لازم است اداره كل دامپزشكي استان نسبت به گزارش و نمونه برداري و ارسال آن به سازمان دامپزشكي اقدام و عمليات بهداشتي _ قرنطينه اي را برابر دستورالعمل هاي ارسالي اقدام نمايند

 

2- كانون آلوده
كانون آلوده به كانوني اطلاق مي گردد كه نمونه هاي ارسالي با يكي از آزمايشات ذيل مورد تأييد قرار گيرد
1-2. جداسازي ويروس
2-2RT-PCR .
3-2 . HI در صورت لزوم با دو نوبت نمونه گيري و آزمايش سرمي با فاصله 14-10 روز
بديهي است در اولين كانون، جداسازي ويروس ضروري است و در موارد بعدي كانون، مثبت بودن                 در RT-PCR يا HI كفايت مي كند.

3- منطقه آلوده
به منطقه اي اطلاق مي گردد كه حداقل يك كانون آلوده به تشخيص قطعي رسيده باشد در صورتيكه مرغداريهاي موجود (طيور صنعتي، سنتي) در اين منطقه دچار تلفات فزاينده و يا افت توليد ناگهاني باشد. بدون انجام آزمايشات مربوطه همراه با نمونه گيري تا شعاع 1 كيلومتري معدوم و تا شعاع 5 كيلومتري قرنطينه و در صورت وجود علائم معدوم خواهند شد و منطقه آلوده اعلام مي گردد .بديهي است در مرغداريها تا شعاع فوق بسته به شرايط نسبت به تخليه يا معدوم سازي اقدام مي گردد.

ب: اصول كلي
1- تشكيل اكيپ مراقبت فعال يا بيماريابي شامل دكتر دامپزشك و كارشناس علوم ازمايشگاهي ،كاردان دامپزشك جهت بررسي و مراقبت بيماري و اخذ نمونه
2- تشكيل اكيپ امحاء و معدوم سازي ويژه در هر شهرستان شامل دكتر دامپزشك، كاردان دامپزشك و چند كارگر( ترجيحاً از كارگرهاي همان مرغداري بكار گرفته شوند)
3- تجهيز اكيپ مراقبت و امحاء و معدوم سازي به وسائل ايمني شخصي از قبيل ماسك، عينك، چكمه، كلاه، لباس و ...)
4- توقف وسائط نقليه در 500 متري كانون بيماري
5- قرنطينه كامل فارم و منع خروج از فارم بدون مجوز دكتر دامپزشك اكيپ امحاء و معدوم سازي
6- منع ورود افراد متفرقه به فارم
7- نصب تابلوي "منطقه مشكوك به آلودگي با ويروس آنفلوانزاي مرغي

-        درموارد مشكوك و نصب تابلوي " منطقه آلوده به ويروس آنفلوانزاي مرغي" در موارد تأييد شده در فاصله 500 و 100 متري جاده منتهي به مرغداري و همچنين نصب تابلو مبني بر "واحد تحت كنترل قرنطينه " در درب ورودي به مرغداري
8- معدوم و امحاء طيور گله آلوده، ضايعات و دان مصرفي در محوطه فارم و در عمق حداقل 5/2 متري سطح زمين و حداقل يك متر بالاتر از سطح آب زيرزميني بايد باشد.

9-سطح بستر قبل از سوزاندن يا كمپوست كردن، بايد ضدعفوني شود.
10- ويروس آنفلوانزا نسبت به بسياري از ضدعفوني كننده ها خصوصاً نسبت به تركيبات پراكسيد ، فنلي، تركيبات چهارتايي، گلوتارآلدئيدها و مواد قليايي حساس است. كه بسته به موارد مصرف انتخاب گردد.
11 - جلوگيري از جوجه ريزي تا شعاع 5 كيلومتري از مركز كانون آلوده تا اطلاع ثانويه و رفع ممنوعيت كانون

ج:‌آمادگي قبل از وقوع بيماري:
1- تمام مواد و وسايل لازم بويژه وسائل حفاظت شخصي از قبيل لباس سراسري، ماسك مخصوص، وسائل حفاظت چشم، دستكش و چكمه لاستيكي (يا پوشش پلاستيكي براي كفش) بايد از قبل آماده باشد.
2- تهيه مواد ضدعفوني كننده مؤثر
3- نيروي انساني آموزش ديده در حداقل ممكن (از ورود افراد متفرقه به محوطه عمليات جلوگيري شود)

د: شيوه هاي اجرايي حذف گله آلوده:
1- ابتدا با شيوه مناسب بايد كليه طيور موجود را حتي المقدور در داخل سالن از بين برد. شيوه كشتن طيور با توجه به تعداد موجود گله صورت مي گيرد. در مورد طيور بومي و تعداد كم با جابجايي گردن ميتوان پرنده ها را كشت. در مقياس بيشتر ميتوان از گاز دي اكسيد كربن و يا گاز خروجي از موتورهاي احتراقي و همچنين از فنوباربيتال سديم استفاده كرد.
2- استفاده از گاز فرمالين پرمنگنات به نسبت 1:2 (20گرم پر منگنات + 40 سي سي فرمالين) همزمان با افزايش دماي سالن و جمع كردن جوجه ها در محوطه محدود داخل سالن اقدام گردد.
 گاز دي اكسيد كربن به ميزان 5/17 كيلوگرم در يك هزار متر مكعب در مدت زمان 30 دقيقه محيط را اشباع و در مدت زمان 15 دقيقه مرگ براي طيور اتفاق مي افتد
- فنوباربيتال سديم (80 ميلي گرم در 55 ميلي ليتر) در طي چهار ساعت باعث عدم هوشياري شده و با قرار دادن در كيسه هاي پلاستيكي خفه ميشوند.
3- در حين كشتار گله بمنظور جلوگيري از پراكنده شدن ضايعات، تمام درها و پنجره ها بايد مسدود و تهويه ها خاموش شود.
4- از دسترسي پرندگان وحشي و جانوران موذي و همچنين حيواناتي نظير سگ و گربه و ... در حين عمليات به فارم بايد جلوگيري شود.
5- از بين بردن مؤثر و فوري كليه موادي كه قابل ضدعفوني كردن نيستند از قبيل پرنده هاي مرده، تخم مرغ، بستر، كود، لاشه هاي تازه و منجمد، ابزار وسايل پس از قرار دادن آنها در كيسه هاي پلاستيكي غير قابل نفوذ ضروري است.
6- از بين بردن ضايعات با شيوه هاي دفن كردن، كمپوست كردن و يا سوزاندن صورت مي گيرد. بهترين شيوه براي كود و بستر و دان كمپوست كردن بهمراه هيدروكسيد كلسيم (آهك زنده) است قبل از جابجايي كود و دان جهت كمپوست يا دفن كردن بايد سطح بستر را ضدعفوني و آنها را در كيسه هاي پلاستيكي غير قابل نفوذ قرار داد.
ارزانترين شيوه براي معدوم نمودن و امحاء لاشه طيور و دفن كردن آنها پس از قرار دادن در كيسه پلاستيكي غير قابل نفوذ فاصله در عمق حداقل 5/2 متري از سطح زمين و حداقل يك متر بالاتر از سطح آب مي باشد در اين خصوص حداقل حمل و نقل بايد انجام شده و در نزديكترين فاصله به آشيانه ها در داخل مرغداري دفن شوند. بديهي است براي لايه زير لاشه ها و لايه روي لاشه ها از آهك زنده استفاده مي شود. بعد از دفن يا كمپوست مواد دفعي بايد بگونه اي پوشانده شوند كه هيچ حيواني اعم از پرندگان و سگ و ... به آن دسترسي نداشته باشد. در صورت امكان سوزاندن لاشه ها در گودالهاي حفر شده صورت گيرد.
7- بستر و دان كمپوست شده حداقل تا 60 روز و لاشه هاي دفن شده حداقل 4 ماه دستكاري نشود.
8- پس از دفن لاشه ها و ساير وسايل غير قابل ضدعفوني مثل لوازم كاغذي و چوبي، و نيز كمپوست كردن بستر، شستشو و ضدعفوني كردن ساختمان و وسائل موجود با ضدعفوني كننده هاي وسيع الطيف مؤثر الزامي است قبل از ضدعفوني كردن، برس زدن، شستشو با مواد پاك كننده بمنظور حذف مواد آلي از سطوح آشيانه، لوازم وسائط نقليه بايد انجام شود. توجه ويژه اي به رفع آلودگي سالن از بستر مبذول گردد. بخاطر داشته باشيد كه ويروس آنفلوانزا 35 روز در 4 درجه سانتيگراد و 104 روز در كود زنده مي ماند.
9- ويروس آنفلوانزا ممكن است از طريق لباس، كفش، قفس حمل طيور، شانه تخم مرغ، كيسه دان منتقل شود لذا 0وسائل فوق بايد ضدعفوني شود و در صورتيكه قابل ضدعفوني نيست معدوم شود استفاده از ضدعفوني

كننده هاي مؤثر بشكل آئروسل بويژه براي ضدعفوني كردن هواكش ها و ابزارهاي مشابه مناسب است براي ضدعفوني كردن لوازم برقي بايد از گاز فرمالدئيد استفاده شود.

ه: ساير اقدامات:
- اكيپ مذكور بايد از وسائل محافظت كننده مثل ماسك هاي تنفسي، عينك، لباس سرتاسري، دستكش و چكمه لاستيكي استفاده كند و لوازم و وسائل در صورت آلودگي شديد معدوم شوند در غير اينصورت در پايان عمليات ضدعفوني شود.
- تعويض كامل پوشش كليه افراد اعم از پرسنل اكيپ، پرسنل فارم در محل فارم همراه با شستشوي مناطقي از بدن كه فاقد پوشش مي باشد با آب و مواد ضدعفوني و پاك كننده و دوش گرفتن افراد مزبور در اولين فرصت
- ضدعفوني وسيله نقليه مرغدار- اكيپ و ...
- ضدعفوني خانه هاي كارگري، دفتر فارم و ...
- تهيه صورتجلسه مربوط به معدوم سازي و دفع لاشه و ضايعات آن بطور كامل
- اخذ تعهد كتبي مبني بر عدم تماس كليه افراديكه در تماس با فارم آلوده بوده اند حداقل بمدت 3 روز با كليه واحدهاي غير آلوده مرتبط با صنعت طيور

 

پرسش هاي متداول در مورد بيماري آنفلوانزا
 

چه اقدامات كنترلي ديگري در پرندگان بايد صورت گيرد؟

اهم اقدامات در امر پيشگيري شامل تشخيص سريع عفونت و اقدامات سريع شامل قرنطينه، معدوم كردن لاشه ها و ضدعفوني كامل مزرعه مي باشد. اين ويروس در حرارت 56 درجه سانتيگراد به مدت 3 ساعت و يا حرارت 60 درجه سانتيگراد در مدت 30 دقيقه و همچنين ضدعفوني با تركيبات فرمالين و يد از بين مي رود. اين ويروس در حرارت پايين در كود آلوده به مدت حداقل 3 ماه زنده مي ماند.اين ويروس در آب با حرارت 22 درجه سانتيگراد، بيشتر از 4 روز و در آب صفر درجه سانتيگراد بيشتر از يك ماه زنده باقي مي ماند. تحقيقات             نشان مي دهد كه تنها يك گرم از كودي كه حاوي اين ويروس باشد، براي آلوده ساختن يك ميليون پرنده كافي است. از مهمترين اقدامات پيشگيري، محدود كردن كوچ پرندگان زنده است.  

چگونه آنفلوانزاي مرغي در داخل كشور شيوع پيدا مي كند؟

در داخل يك كشور، انتشار بيماري از يك مزرعه به مزرعه ديگر به راحتي انجام مي گيرد. ويروس بيشتر از طريق ترشحات پرندگان موجب آلودگي گرد و غبار موجود در سالن هاي پرورشي مي شود و از طريق استنشاق هواي آلوده باعث ايجاد عفونت مي شود. تجهيزات آلوده، وسايل نقليه، غذا، قفس ها، لباس و مخصوصاً كفش ها        مي توانند عامل انتقال ويروس از يك مزرعه به مزرعه ديگر باشند. همچنين ويروس بوسيله پاها و بدن حيواناتي از قبيل موش انتقال مي يابد. ترشحات پرندگان آلوده مي تواند ويروس را به گله هاي تجاري و خانگي انتقال دهد. خطر انتقال بيماري از طريق پرندگان وحشي ، در زماني که گله ها بصورت آزاد پرورش داده مي شوند و محل آبخوري آنها با پرندگان وحشي مشترک است، بالا خواهد بود. داد و ستد پرندگان بصورت زنده و در شرايط غيربهداشتي به عنوان منبع گسترش اين بيماري محسوب مي شود.

گسترش بيماري آنفلوانزا از يک کشور به کشور ديگر چگونه اتفاق مي افتد؟

اين بيماري از طريق تجارت بين المللي طيور زنده از يک کشور به کشور ديگر انتقال مي يابد. پرندگان مهاجر از قبيل مرغابي وحشي، پرندگان دريايي و پرندگان ساحلي مي تواند ويروس را تا مسافت طولاني انتقال دهند. مرغابي هاي مهاجر مخصوصاً اردک هاي وحشي منبع طبيعي ويروس آنفلوانزا هستند و اين پرندگان به اين ويروس مقاوم هستند. آنها مي توانند ويروس را از طريق ترشحات خود به مسافت هاي طولاني ببرند و در محيط پخش کنند. اردک هاي اهلي، بوقلمون ها، غازها و ساير گونه ها به عفونت هاي کشنده حساس تر هستند.

آيا مي توان اپيدمي آنفلوانزا را پيشگيري نمود؟

هيچ تضميني وجود ندارد. در حال حاضر بهترين پيشنهاد سازمان سلامت جهانی(WHO)  اقدامات صحيح و سريع جهت کنترل اين بيماري مي باشد. نخستين اقدام که به عنوان مهم ترين خط دفاعي مطرح مي باشد عبارتست از کاهش امکان تماس انسان با طيور آلوده به عنوان مخزن اين ويروس مي باشد. اين امر از طريق تشخيص سريع شيوع بيماري در بين طيور و معرفي حتمي راهکار هاي پيشگيري از بيماري از قبيل از بين بردن گله هاي مريض يا ناقل بيماري، مصرف لاشه های سالم، مي باشد. در هنگام شيوع گسترده آنفلوآنزاي H5N1 طيور خطر انتقال بيماري به انسان افزايش مي يابد. به محض افزايش تعداد افراد مبتلا به آنفلوآنزا، سويه جديدي از ويروس پديدار مي شود و اپيدمي آنفلوآنزا را سبب مي گردد. امروزه درآسيا به علت وجود آلودگي گسترده در طيور خطر آلودگي انسان نيز افزايش يافته است. تاکنون تمام موارد ابتلا انسان به اين بيماري و مرگ و مير هاي ناشي از آن در کشور هاي ويتنام و تايلند، چين و اخيرا" تركيه و كشورهاي ديگر همزمان با شيوع گسترده آنفلوآنزاي مرغي مشاهده شده است. سازمان سلامت جهانی ((WHOضرورت انجام اقدامات سريع را در مورد بخش هاي کشاورزي و دام تأکيد مي کند. براي مثال، در سال 1997 در هنگ کنگ عمل حذف کل جمعيت پرندگان- 5/1 ميليون جوجه و ساير پرندگان – در مدت 3 روز انجام شد و در سال 2003 نيز در هلند تقريباً 30 ميليون پرنده ( از بين کل 100 ميليون پرنده) در مدت يک هفته حذف شدند.

 

آيا دارويي جهت پيشگيري و درمان بيماري آنفلوانزا در انسان وجود دارد؟

دو نوع دارو وجود دارد. يک دسته به عنوان مهارکننده M2 عمل                                                        مي کنند, Amantadine), ( Rimantadine و دسته ديگر به عنوان مهارکننده نئورامينيداز عمل          مي کنند(Oseltamivir, Zanimivir) . اين داروها در برخي از کشورها براي پيشگيري و درمان آنفلوانزاي انساني تجويز مي شوند. اما، آناليز انجام شده بر روي ويروس اوليه جدا شده از يک مورد انساني تلف شده در ويتنام نشان مي دهد که مقاومت ويروس در برابر مهارکننده هاي M2 متغير مي باشد.

آيا واکسن هاي موجود در پيشگيري از اپيدمي آنفلوانزا مفيد بوده اند؟

واکسن هاي متداول در موارد افرادي که بيشتر در معرض خطر آلودگي با ويروس هستند از قبيل حذف کنندگان طيور آلوده مؤثر واقع بوده است. واکسن هايي جهت ايجاد ايمني در انسان در برابر اپيدمي فصلي آنفلوانزا توليد شده اند اما هيچ ايمني در برابر سويه H5N1 ويروس آنفلوانزا ايجاد نمي کنند. سازمان سلامت جهانی(WHO) دستورالعمل واکسيناسيون با استفاده از واکسن هاي سه گانه آنفلوانزا را در کشورهايي که سويه بسيار بيماريزاي H5N1  شايع بود، منتشر کرده است


.:ادامــه مـطــلــب:.

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1387 18:0 توسط میلاد و محسن |

تشص به موقع فحلی و آبستنی
توليد مثل عاملي كليدي در تعيين بازده پرورش گاوهاي شيرده مي باشد. در بهترين شرايط هر ماده گاو، سالانه يك گوساله توليد خواهد كرد. از نظر اقتصادي، باروري معمولا با توجه به فاصله زايش پي در پي دو گوساله ارزيابي مي شود. معيارهاي اندازه گيري بازده توليد مثل، شامل تعداد تلقيحات به ازاي آبستني، ميزان آبستني در ازاي اولين تلقيح، تعداد روزهاي باز و فاصله زايش مي باشد. فاصله زايش مطلوب در بيشتر گاوداريها 12-13 ماه است. در بيشتر گاوداريها درصد آبستني با اولين تلقيح بين 50-60 % است و براي 55% آبستني ها به حدود 8/1 تلقيح براي هر آبستني نياز است. يكي از دلايل مهم اقتصادي نبودن پرورش گاو شيري در استان، پايين بودن راندمان توليد مثلي در گله هاست. ضعف در تشخيص بموقع فحلي و آبستني موجب مي شود تا فحليهاي زيادي در زمان طول عمر اقتصادي گاو از دست برود كه اين امر به خودي خود سبب طولاني شدن فاصله دو زايمان و به تبع آن ضررهاي مالي فراوان به دامداران مي گردد. اين مقاله ترويجي، كه با همكاري كارشناسان مركز تحقيقات و معاونت امور دام و بخش ترويج استان تهيه شده است، سعي دارد كه دامداران استان را با روشهاي سنتي و علمي تشخيص به موقع قحلي و آبستني متعاقب تلقيح آشنا كند.
مفهوم فحلي:
پديده فحلي ، فاصله زماني است كه در طول آن حيوان ماده سر پا مي ايستد تا با حيوان نر جفتگيري كند .اين حالت متعاقب تغييرات هورمونها و به خصوص هورمون استروژن رخ مي دهد. بنابراين فحلي يك پديده رفتاري محسوب مي شود. در صورتيكه زمان بروز فحلي بموقع تشخيص داده نشود و گاو بموقع تلقيح نگردد، دست كم به اندازه يك چرخه فحلي، فاصله گوساله زائي افزايش خواهد يافت. بنابراين مديريت و تشخيص گاو فحل از لحاظ اقتصادي بسيار حائز اهميت مي باشد و مديران واحدهاي پرورش گاوهاي شيرده بايد از تمام امكانات موجود براي تشخيص گاوهاي فحل استفاده كنند. با توجه به توسعه تكنيك تلقيح مصنوعي، به جاي گاو نر خود گاودار بايد عمل فحل يابي را انجام دهد و اينجاست كه بسياري از اشتباهات مديريتي موثر بر باروري گله آشكار مي شود. مشكل مربوط به تشخيص فحلي در گاوهاي ماده به خاطر كوتاه و متغير بودن طول دوره فحلي مي باشد. تشخيص فحلي در صبح زود بلافاصله پس از روشن شدن هوا يا در سپيده دم بيشتر اهميت دارد و اغلب گاوها بين ساعت 2 بامداد تا 5 صبح فحل مي شوند.
جنبه هاي اقتصادي تشخيص فحلي:
يكي از مهمترين جنبه هاي مديريتي در گله هاي بزرگ گاوهاي شيرده ، تشخيص فحلي مي باشد كه هيچ روشي نمي تواند جايگزين بازرسيهاي پياپي و سيستيماتيك براي تشخيص اين حالت گردد. اين حالت 6 الي 30 ساعت طول مي كشد ولي به طور ميانگين براي اكثر گاوهاي ماده اين حالت 12 الي 18 ساعت طول مي كشد.درصد عمده اي از فحليها در شب بين ساعت 6 بعد از ظهر تا 6 بامداد رخ مي دهد.از عواقب تشخيص نادرست فحلي مي توان به گمراهي دامدار در تشخيص فحلي آتي، متحمل شدن هزينه هاي تلقيح نادرست و باز گشت به فحلي مجدد گاو مذكور اشاره كرد. تلقيح گاوي كه در حالت فحلي نيست ، باعث مي گردد كه رحم گاو كه در اين حالت مقاومت كمتري به پاتوژنها دارد، دچار عفونتهاي رحمي گردد. وجود تعداد بي شماري از گاوهاي شيرده در گله هاي تجارتي ،نياز به دستيابي به روشهاي مناسب تشخيص فحلي و استفاده از وسائل كمكي و نوين،براي تشخيص فحلي را همواره بوجود مي آورد.
علائم و نشانه هاي فحلي:
مطمئن ترين نشانه فحلي براي تشخيص گاودار، سر پا ايستادن گاو ماده و اجازه سواري دادن به ساير گاوهاست، در بعضي موارد كه بكرات ديده مي شود اينست كه گاو فحل براي سواري گرفتن از ديگر گاوها تلاش مي كند به طوري كه گاوهاي غير فحل از جهت عقب سعي بر سوار شدن بر گاو ماده فحل را دارند در حالي كه خود گاو ماده از جهات مختلف سعي بر سواري گرفتن از ساير گاوها دارد. از مهمترين علائم فحلي كه دامداران به طور سنتي با اتكا به آنها فحل يابي مي كنند عبارتند از: رفتارهاي غير عادي، عصبي بودن، ناآرامي، تورم فرج و خروج ترشحات آبكي از واژن، كاهش توليد شير و كاهش مصرف خوراك، كنارگيري از گله، انبساط مردمك چشم مي باشد. گاوي كه فحل شده معمولا داراي كپل و كشاله ران آلوده مي باشد و موهاي ابتداي دم آشفته مي باشد. حالت فلهمن(Fleman) از ديگر نشانه هاي فحلي است كه در آن حيوان سر خود را بالا نگهداشته و لبهاي خود را به سوي بال خم مي كند. تجربه دامداران استان عمدتا بر تعيير رفتار عادي گاو فحل اشاره دارد بطوريكه گاوي كه مثلا هميشه پيش از همه وارد شيردوشي مي شود در زمان فحلي آخرين گاوي است كه وارد شير دوشي مي شود. همچنين دامداران استان در فصل زمستان مشاهده نموده اند كه از پشت گاو فحل بخار بر مي خيزد كه اين بخار نتيجه افزايش دماي بدن گاو و به دنبالزياد شدن فعاليت و يا به دليل تعييرات فيزيولوژيكي دوره فحلي است.

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1387 11:12 توسط میلاد و محسن |

انگلهای خارجی دام


انگلهای خارجی در تمام گونه های جانوری وجود داشته و خسارات فراوانی به دامها وارد می نمایند . این انگلها عمدتا به سه صورت به صنعت دامپروری خسارت وارد می كنند.....






.:ادامــه مـطــلــب:.

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1387 11:7 توسط میلاد و محسن |

کنترل فاکتورهای موثر در پرورش جوجه های گوشتی .

تهیه ، تنظیم و ترجمه :
علیرضا گائینی ، دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی . دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد گرمسار .



مقدمه :
اشتباه در فراهم نمودن محیط مناسب در خلال دوره پرورش ، ممکن است منجر به کاهش سودآوری ، کاهش رشد ، اختلال در ضریب تبدیل ، افزایش بیماریها و در نهایت سبب افزایش تلفات شود .

دما و فیزیولوژی جوجه ها :
فراهم نمودن دمای مناسب از حیاتی ترین مسائل پرورش جوجه ها میباشد . این کار بخصوص در هفت روز اول زندگی جوجه ها از اهمیت فوق العاده ایی برخوردار است . در اوایل زندگی ، جوجه ها تجهیزات ضعیفی را در جهت کنترل دمای بدن و یکسان سازی آن با متابولیسم بدن خویش دارند . در نتیجه جوجه های جوان نیاز مبرمی به دمای محیط خویش در جهت متعادل نمودن دمای بدن خود دارند .
در صورت افزایش دمای سالن ، دمای بدن آنها نیز افزایش یافته و برعکس ، در صورت کاهش دمای سالن دمای بدن آنها نیز کاهش خواهد یافت .
سرمای زیاد و یا گرمای زیاد در این دوره حیاتی ، میتواند سبب کاهش رشد ، اختلال در ضریب تبدیل و همچنین افزایش حساسیت آنها به بیماریها شود . اقدامات مدیریتی مناسب بایستی به ترتیبی دمای بدن جوجه ها را تامین نماید که جوجه ها انرژی خود را صرف دفع گرمای اضافی از طریق عمل له له زدن نکرده و یا از طریق عمل متابولیسم تولید گرما نمایند .
تحقیقات نشان داده است که جوجه ها در روز 12 تا 14 روزگی زندگی خود توانایی کنترل و تنظیم دمای بدن خود را بدست می آورد . در صورت افزایش یا کاهش یک درجه از دمای بدن جوجه ها ، این پرندگان وارد شرایط تحمل استرس خواهند شد .
زمانیکه دمای بدن جوجه ها تغییر میکند ، جوجه سعی میکند تا دمای بدن خود را متعادل کند . این موضوع بدان معناست که اینکار تاثیری منفی بر روی عملکرد جوجه ها خواهد گذاشت . دمای بدن جوجه های یکروزه ، نهایتا 103 درجه فارنهایت ، برابر با 39 درجه سانتیگراد میباشد . اما پس از گذشت پنج روز از زندگی ، دمای بدن این جوجه ها به 106 درجه فارنهایت یعنی 41.5 درجه سانتیگراد میرسد .
نتیجه دمای غیرعادی ( بالا یا پائین ) معمولا بروز تلفات در جوجه ها میباشد ، ولی حتی گرما یا سرمای خفیف غیراستاندارد نیز میتواند سبب بروز ضایعاتی در جوجه ها شود اگرچه بصورت تلفات بروز نکند . زمانیکه جوجه ها به نسبت بالغین به دمای بالا حساسیت دارند ، بروز گرمای بیش از اندازه حتی در مواقع خاص میتواند به بروز تلفات و همچنین کاهش راندمان تولید منجر شود و این نکته مهمی است که بایستی به آن توجه شود .
تحقیقات اخیر نشان داده است که سرمای هوا بر روی سیستم ایمنی و همچنین سیستم گوارش جوجه ها تاثیرات منفی میگذارد . در نتیجه ، جوجه هایی که تحت استرس سرمایی قرار گرفته اند ، رشد کمی داشته و نسبت به بیماریها حساسیت بیشتری از خود نشان میدهند . جوجه هایی که در معرض استرس سرمایی قرار گرفته اند ، احتمال بروز ضایعه آسیت در آنها بیشتر است . ضایعه متابولیکی که نتیجه آن ، کاهش راندمان تولید ، افزایش تلفات و همچنین عقب ماندن از برنامه تولید میباشد . بر این اساس مطالعه ایی صورت گرفت . جمعیتی از جوجه ها به دو گروه تقسیم شدند . گروه اول در دمای 80 درجه فارنهایت و گروه دوم در دمای 90 درجه فارنهایت پرورش داده شدند . بر اساس نتایج بدست آمده مشخص شد ، جوجه هایی که در دمای بالاتری پرورش داده شده بودند ، وزن گیری و ضریب تبدیل بهتری داشته و قابلیت زنده مانده به مراتب بالاتری از گروه دوم داشتند .
جوجه هایی که در دمایی پائینتر از 80 درجه فارنهایت پرورش داده شده بودند و در معرض هوای سردتری قرار داشتند وزن کمتری گرفته و در نتیجه در سن ارئه به بازار از وزن کمتری به نسبت گروه اول برخوردار بودند . علت وزن پائینتر این جوجه ها را میتوان نیاز این جوجه ها به تنظیم دمای بدن خود با استفاده از غذای دریافتی دانست . در واقع ، در این جوجه ها ضریب تبدیل غذایی مناسب نمیباشد زیرا مقدار زیادی از جیره غذایی مصرفی صرف گرمای بدن جوجه میشود .

دما و محیط جوجه ها :
یکی از اهداف مهم در خلال دوره های پرورشی جوجه ها ، فرهم نمودن محیطی راحت برای جوجه هاست . در چنین محیطی ، جوجه ها جهت رسیدن به نقطه ایی که احساس راحتی کنند ، انرژی خود را صرف نمیکنند . همانگونه که اشاره شد ، در محیطهای سرد یا گرم ، جوجه ها مقداری از انرژی دریافتی خود را صرف تنظیم دمای بدن خود میکنند . این انرژی مصرفی نیز توسط غذا تامین شده است . بنابراین انرژی دریافتی توسط جوجه ها ، بجای استفاده در جهت رشد جوجه ها ، در جهت تعدیل دمای بدن استفاده میشود که نتیجه آن کاهش میزان رشد و همچنین ضریب تبدیل غذایی نامناسب میباشد . بنابراین ، تنظیم مناسب دمای محیط نقش مهمی را در کاهش هزینه های تولید ایفا میکند .
البته بایستی این نکته را مورد توجه قرار داد که مدیریت مناسب ، تنها به معنای تنظیم مناسب دمای محیط نبوده و مدیریت مزارع مرغداری مجموعه ایی از اصول و روشهای مختلف است . اما بایستی توجه داشت که در این میان ، تنظیم دمای محیط نقش مهمی را ایفا میکند .
گرمای محیط مرغداری تا حدود زیادی به منبع گرما بستگی دارد . امروزه انواع مختلفی از منابع گرمایی در مزارع مرغداری شناخته شده اند . اما منابع طبیعی ، گرماسازهای سنتی و گرماسازهای تابشی را میتوان از مهمترین گرماسازهای مزارع مرغداری دانست .
در طی دوره های پرورش جوجه ها ، دمای کف سالنهای پرورش از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بوده و به عبارتی سرنوشت ساز میباشند . بر اساس تحقیقات صورت گرفته ، پیشنهاد میشود که در هنگام روز دمای کف سالنها بایستی 90 درجه فارنهایت برابر با 32 درجه سانتی گراد باشد .
گرماسازهای تابشی ، نهایتا تا 90 درصد از گرمای تولیدی خود را به کف سالنهای پرورشی و 10 درصد باقی مانده را به هوای سالن انتقال میدهند . بدلیل آنکه این نوع از گرماسازها بیشتر دمای خود را به کف سالنها منتقل میکنند ، از این رو نیاز بسیار کمتری به کمک کوره ها خواهند داشت .
سالنهای پرورش جوجه های گوشتی به ترتیبی طراحی شده اند تا محیط اطراف جوجه ها را بتوان بخوبی تنظیم و همچنین مدیریت نمود . در سیستمهای پرورش جوجه های گوشتی ، سالنهای پرورش به سیستمهای مکانیزه تهویه تجهیز شده اند . اینگونه سیستمها ، به مدیریت مزارع این امکان را میدهند که دمای سالنها را به اندازه دلخواه تغییر داده بدون آنکه دمای محیط بیرون تاثیری بر عملکرد آنها داشته باشد . از سوی دیگر ، دمای مناسب پرورش جوجه ها در طی سالیان دراز با تحقیقات صورت گرفته و همچنین تجربیات عملی در مزارع مرغداری تفاوتهایی کرده است .
مناسب ترین روش جهت مانیتورینگ وضعیت راحتی جوجه ها ، مشاهده رفتار جوجه ها و تنظیم دمای سالن ، مطابق با آن میباشد . زمانیکه شما سالنهای پرورش طیور گوشتی را مشاهده میکنید ، جوجه ها بایستی در تمام سالن بصورت یکنواخت پخش شده باشند .
جوجه هایی که احساس سرما می کنند ، به یکدیگر چسبیده

رطوبت :
توانایی هوا در نگهداری رطوبت به میزان گرمای آن بستگی دارد . بطوریکه هوای گرم به مراتب رطوبت بیشتری را نسبت به هوای سرد نگهداری میکند . میزان رطوبت هوا به درصد اشباع آب موجود در هوا در هر دمایی باز می گردد . بایستی توجه داشت که میزان رطوبت هوا بر خنک شدن پرنده از طریق عمل له له زدن و همچنین میزان تولید آمونیاک در سالن موثر خواهد بود .
پیشنهاد میشود که مقدار اندکی رطوبت را در طول دوره پرورش جوجه ها فراهم نمائید . تولید آمونیاک از طریق تجزیه میکروبیولوژیک زباله ها در سالن روی میدهد . از سوی دیگر ، افزایش رطوبت ، شرایط مناسبی را برای رشد میکروبی در زباله ها در سالن فراهم میکند . در مواردی که جمعیتهای میکروبی افزایش می یابند ، آمونیاک بیشتری از منابع نیتروژن بازمانده از طیور تولید میشود . لازم به ذکر است ، نیتروژن گازی است که اثراتی منفی را بر سلامتی و همچنین راندمان تولید پرنده بر جای میگذارد .
تحقیقات اخیر این نکته را به اثبات رسانیده است که افزایش میزان گاز آمونیاک در سالن ، سیستم ایمنی طیور را دچار اختلال کرده و امکان بروز بیماریهای تنفسی را افزایش میدهد . میزان بالای آمونیاک در سالن در خلال دوره پرورش ، رشد پرنده را کاهش میدهد و رشد پرنده را در چنبن حالتی نمیتوان به رشد عادی بازگرداند . در صورت کنترل میزان رطوبت سالن توسط سیستمهای تهویه ، میزان تولید آمونیاک کاهش خواهد یافت . میزان رطوبت 50 تا 70 درصد در جهت حداقل تولید آمونیاک و گرد و غبار در سالن پیشنهاد میشود .

تهویه :
تهویه در جهت متعادل سازی دما و همچنین از بین بردن دی اکسید کربن ، آمونیاک ، سایر گازها ، گرد و غبار و همچنین کنترل رطوبت سالن ضروری بنظر میرسد . بنابراین در جهت چرچخش هوای تازه در سالن ، استفاده از تهویه امری ضروری بنظر میرسد . در سالن های پرورش ، هوای تازه بایستی تولید شده ، بخوبی با هوای سالن مخلوط شده و در تمامی نقاط سالن در حال چرخش باشد . معرفی :
بکارگیری روشهای نامناسب واکسیناسیون ، معمول ترین دلیل شکست این عملیات در مزارع پرورش طیور صنعتی میباشد . توجه داشته باشید که نتیجه ی برنامه ریزی مناسب و توجه به جزئیات ، مدیریت بهتر ، کنترل موثر بیماریها و در نتیجه راندمان اقتصادی بهتر خواهد بود . متن حاضر ، نگاهی کلی به اصول واکسیناسیون طیور صنعتی میباشد .

تکنیکهای واکسیناسیون گروهی :
تعداد جمعیت گله های طیور صنعتی ، میتواند به بزرگی 45000 قطعه پرنده در هر سالن باشد . به همین دلیل در مزارع پرورش طیور صنعتی بایستی واکسیناسیون ، بصورت گروهی صورت پذیرد . هدف از انجام چنین عملیاتی ( واکسیناسیون ) ، واکسینه نمودن تعداد بالایی از پرندگان موجود در گله به منظور جلوگیری و یا به حداقل رساندن تاثیرات یک بیماری خاص می باشد .
میزان پرندگانی که بصورت موثر واکسینه میشوند ، با توجه به عوامل عفونی موجود در مزرعه و همچنین موقعیت همه گیر شناسی مرتبط با عامل واکسیناسیون ، متفاوت می باشند .
در بسیاری از مواقع ، واکسیناسیون ممکن است تنها به منظور به حداقل رسانی تاثیرات اقتصادی یک بیماری و در جهت پیگشیری کلی تمامی جمعیت گله صورت پذیرد . واکسنهای تجاری زیادی اکنون در دسترس میباشند که برای گله هایی با جمعیت زیاد تهیه شده اند .

انواع واکسنهای مورد استفاده :
در حال حاضر و بطور کلی ، دو نوع واکسن مختلف برای استفاده در طیور صنعتی وجود دارد :

1 . واکسن های زنده تخفیف حدت داده شده :
با توجه به جمعیت و بزرگی گله ، واکسنهایی حاوی ویروسهای تخفیف حدت داده شده ، ( با وجود محدودیتهای محیطی موجود ) بصورت گسترده مورد استفاده قرار میگیرند . استفاده از این واکسنها با استفاده از تکنیکهای عملی موجود صورت می پذیرد . بطور معمول ، روشهای آب آشامیدنی و یا اسپری ، برای واکسیناسیون این واکسنها استفاده میشوند . اما برخی از واکسنهای زنده را بایستی با روشهای اختصاصی چون قطره چشمی و یا تزریق ، استفاده نمود .

2 . واکسنهای غیرفعال :
این دسته از واکسنها ، بطور معمول در واحدهای پرورش مرغهای مادر یا تخمگذار استفاده میشوند و نیازمند مدیریت اختصاصی میباشند . تمامی اینگونه واکسنها ، واجد انواع تقویت کننده ها در جهت متعادل سازی پاسخ ایمنی بدن پرنده به آنتی ژنها میباشند . در ساخت این واکسنها ، عموما از تقویت کننده هایی چون روغن های معدنی و هیدروکسید آلومینیوم استفاده میشود .

تکنیکهای استفاده از واکسنها :
o آب آشامیدنی .
o اسپری ( در یکروزگی و یا بر روی پرندگان حاضر در سالن ) .
o قطره چشمی .
o سوراخ کردن ( بصورت جلدی WingWeb و یا از طریق پا ) .
o تزریقی ( داخل ماهیچه ایی یا زیرجلدی ) .
o داخل جنینی ( In-Ovo ) .

روش آب آشامیدنی :
روش آب آشامیدنی ، راهی مناسب برای عرضه اغلب واکسنهای زنده و بخصوص واکسنهای بیماریهایی چون گامبورو و همچنین Encephalomyelitis ، میباشد . ارگان هدف در واکسیناسیون علیه این بیماریها ، روده میباشد . وجود شکاف Choana در طیور ، این امکان را فراهم میکند که اکثر واکسنهای ویروسی تنفسی را از طریق شکاف یاد شده و از طریق دهان به سیستم تنفسی ( بینی ) ارائه نمائیم .
واکسنهای زنده با توجه به رفتارهایشان ، قلمرو زندگی محدودی دارند که در حین انجام عملیات واکسیناسیون بایستی مدنظر قرار گیرند . یکی از مهمترین نکات استفاده از این واکسنها ، دوره زمانی یک ساعت و نیم تا دو ساعته ارائه واکسن میباشد . فرضیه ایی وجود دارد مبنی بر این که واکسن موجود در آب ، در خلال این دوره زمانی ، برای تمامی پرندگان حاضر در سالن ، قابل استفاده میباشد .
این نکته را بخاطر داشته باشید که بایستی از نوشیدن آب توسط تمامی پرندگان موجود در سالن ، طی دوره زمانی یاد شده اطمینان یابیم . این در حالیست که یکی از محدودیتهای روش فوق دقت در انجام مناسب نکته یاد شده میباشد . روشهای مختلفی برای اطمینان از موضوع فوق ( مصرف آب توسط تمامی پرندگان طی دوره زمانی 2 ساعته ) وجود دارد . از میان این روشها میتوان به :
o کنترل نور .
o کنترل غذا .
o ایجاد محدودیت در آب مصرفی پرندگان .
اشاره نمود .
غذا و آب دریافتی توسط پرندگان ، قویا با یکدیگر در ارتباط میباشند ، بطوریکه وجود غذا ، پرنده را به مصرف آب نیز تشویق میکند . اگرچه ایجاد محدودیت در ارائه آب به پرنده میتواند مفید واقع گردد ، توجه داشته باشید که تشنگی بیش از حد نیز درجاتی از استرس را به پرنده وارد میکند که میتواند زمینه ساز بروز بیماری ها باشد . این در حالیست که مورد فوق ، مغایر با انجام مناسب عملیات واکسیناسیون میباشد .
کنترل نور نیز بر مصرف آب تاثیرگذار خواهد بود . در واقع ، کنترل نور از طریق تاثیر بر انجام فعالیتها و همچنین تغییر الگوی مصرف غذا توسط پرنده ، بر مصرف آب ، تاثیرگذار خواهد بود .
واکسنهای زنده به عوامل ضدویروسی که در اغلب مزارع پرورش طیور استفاده میشوند ، حساس میباشند . بنابراین پیش از استفاده این دسته از واکسنها بایستی اطمینان یابیم که واکسن در مجاورت مواد ضدعفونی کننده ، آب کلره و یا مواد شوینده و پاک کننده مورد استفاده در مزارع ، قرار نمی گیرد .
در جهت کاهش خطر احتمال مجاورسازی واکسنهای فوق با این دسته از مواد شیمیایی ، مقدماتی را بایستی فراهم نمود و برخی نکات را نیز بایستی به خاطر داشت . از این مقدمات میتوان به شستشوی صحیح دستها ( بدون استفاده از صابون ) و قراردهی واکسن در ظروفی که هیچ استفاده قبلی از مواد شوینده و یا ضدعفونی کننده در آنها نشده است ، اشاره نمود .
میزان آب مورد نیاز برای انجام عملیات واکسیناسیون بایستی محاسبه گردد و از نفوذ آب موجود در منبع اصلی به درون مخزن واکسن ، تا تکمیل عملیات واکسیناسیون جلوگیری به عمل آید .
آب کلره برای ویروس واکسن ، شدیدا نابودکننده بوده و میزان واکسن ارائه شده به پرنده را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد . اضافه نمودن پودر شیر بدون چربی به آب ، راهی موثر برای غلبه بر تاثیرات نابودکننده کلر میباشد . توجه داشته باشید که پودر شیر ، با ذرات واکسن ارتباط برقرار کرده و از این طریق اثرات محافظتی خود را ایجاد می نماید .
برای انجام اینکار بایستی 2 تا 2.5 گرم پودر شیر را به ازای هر لیتر آب و یا 10 گرم از پودر شیر را به ازای هر گالن ، به آب مورد استفاده برای واکسیناسیون اضافه نمود . توجه داشته باشید که این کار را بایستی حداقل بیست دقیقه قبل از اضافه نمودن واکسن به آب انجام داد .
برداشت شیر و آب مخلوط شده با واکسن را بایستی توسط یک سطل پلاستیکی تمیز انجام داد . کلاهک فلزی ویال واکسن را برداشته و هر شیشه را مقداری قبل از برداشت درپوش لاستیکی آن ، در آب فرو برید . سپس محتوای هر شیشه را بخوبی در زیر آب مخلوط نمائید و در واقع ، شیشه را بخوبی بشوئید .
زمانیکه واکسن را به آب مخزن اضافه کردید ، بایستی از توزیع یکنواخت واکسن در آب مخزن اطمینان یابید . آماده نمودن سیستم آبخوری ، قبل از شروع عملیات واکسیناسیون ، از اهمیت ویژه ایی برخوردار میباشد . اهمیت این نکته از آن جهت است که لوله ها ممکن است حاوی آب بدون واکسن باشند .
خطوط آبخوری نیپل با توجه به نوع طراحی اشان ، باقی مانده آب بالایی را در خود ذخیره میکنند . این حالت را میتوان حتی زمانی مشاهده نمود که تمامی آب موجود در آبخوری توسط پرندگان مصرف شده باشد . یکی از مزایای استفاده از پودر شیر آن است که بعنوان نوعی نگهدارنده اختصاصی برای ذرات واکسن عمل میکند .
توجه داشته باشید که خطوط آبخوری ، تا زمانیکه ذرات شیر در آن قابل مشاهده میباشند بایستی واجد آب باشد . استفاده از رنگهای مخصوص مشخص کننده نیز در جهت بهبود عملیات ، پیشنهاد میگردد .
افزایش شدت نور ، شروع عملیات غذادهی و همچنین راه رفتن در میان پرندگان همگی از روشهایی میباشند که در نوشیدن آب توسط پرندگان ، پس از انجام واکسیناسیون ، موثر میباشند .
یکی از راههای مناسب برای ارائه دوز مشخص از واکسن به پرندگان ، پر کردن آبخوریها بصورت دستی میباشد . این در حالی است که آب تامین شده بایستی کاملا با پودر شیر مخلوط شود . از سوی دیگر ، اطمینان از مخلوط شدن مناسب واکسن در هر آبخوری ، از اهمیت ویژه ایی برخوردار میباشد .
بدلیل وجود تنوع و گستردگی در طراحی سیستمهای آبخوری و مجاری انتقال آب در سالنهای پرورش طیور ، انتخاب روش مناسب واکسیناسیون با توجه به تجهیزات ، اهمیت ویژه ایی دارد .

روش اسپری :
استفاده از اسپری به منظور عرضه واکسنهای ویروسی تنفسی از روشهای بسیار موثر میباشد . این روش به دو صورت استفاده میشود :
o استفاده از روش اسپری در جعبه های تحویل جوجه در سن یکروزگی .
o استفاده از روش اسپری برای پرندگان حاضر در سالنهای پرورش .

استفاده از اسپری در یکروزگی :
قرارگیری جوجه های یکروزه در جعبه ها ، شرایطی مناسبی را به جهت کنترل مناسب پرندگان برای انجام عملیات واکسیناسیون ایجاد میکند . پرندگان در گروههای 80 تا 150 قطعه ایی در داخل جعبه ها قرار داده شده اند و ارتباط نزدیک آنها با یکدیگر ، انتقال جانبی و فیزیکی واکسن را مقدور می سازد .
اندازه فیزیکی پرندگان ، تحویل مستقیم واکسن به سیستم تنفسی را غیرممکن میکند و از سوی دیگر ، تجهیزاتی که امروزه در دسترس میباشند ، توانایی ایجاد اندازه مناسب ذرات واکسن را برای تحویل استنشاقی واکسن به پرنده ، ندارند . فرض بر آن است که واکسنهای فوق ، در گروهی از پرندگان از طریق چشم و در گروهی دیگر از طریق دهان وارد بدن پرنده میشوند . ولی اغلب پرندگان ، واکسن را از طریق دهان دریافت میکنند . در چنین حالتی ، جوجه های یکروزه ، واکسن دریافتی را به یکدیگر و همچنین دیواره های صاف جعبه انتقال می دهند .
واکسن استفاده شده را بایستی بخوبی بر روی پرندگان اسپری نمود . همچنین ، حجم واکسن مورد استفاده را نیز بایستی به دقت محاسبه نمود . حجم فوق ، با توجه به نوع واکسن و همچنین تجهیزات مورد استفاده از 7 تا 40 میلی لیتر برای هر 100 قطعه جوجه متفاوت میباشد .
بدلایل کاربردی ، قطراتی با اندازه 100 تا 300 نانومتر برای پوشش پرندگان با اسپری ، ایده آل میباشد . قطراتی با اندازه های کوچکتر ، بدلیل سبکی ، با حرکت هوا براحتی همراه شده و به جعبه ها نخواهند رسید . توجه داشته باشید که کیفیت آب مورد استفاده در این نوع واکسیناسیون نیز از اهمیت ویژه ایی برخوردار میباشد . آب مورد استفاده ، بایستی تازه و خنک باشد زیرا ، حرارت بالا بر روی عملکرد واکسن تاثیر منفی خواهد گذاشت .
درصورتیکه آب مورد استفاده در واکسیناسیون ، گرم باشد ، تیتر واکسن کاهش می یابد . اگر قصد دارید با استفاده از روش اسپری ، گله خود را واکسینه نمائید به خنکی و تازگی آب مورد استفاده نیز توجه داشته باشید .
اگر اسپری مورد استفاده شما ، تمامی پرندگان موجود در جوجه را پوشش دهد ، به یک واکسیناسیون ایده آل دست خواهید یافت . توجه داشته باشید که تجهیزات طراحی شده برای چنین واکسیناسیونی به بهبود عملکرد شما کمک شایانی خواهد نمود . بنابراین از این تجهیزات نیز میتوان در مواقع مورد نیاز بهره برد .
تجهیزات مورد استفاده در واکسیناسیون بایستی از نظر عملکرد صحیح مورد بازبینی قرار بگیرند . چنین تجهیزاتی را اصولا بایستی قبل از استفاده کالیبره نمود . کالیبره کردن نیز بر اساس نوع واکسن و دوز مورد استفاده ، در واحد زمان صورت می پذیرد .
درصورتکیه یک واکسیناسیون ایده آل مدنظر شماست ، نبایستی حدود و اندازه ها را حدس بزنید و بایستی تمامی این فاکتورها را به دقت اندازه گیری نمائید . توجه داشته باشید که تجهیزات اسپری کننده تحت فشار ، بایستی واجد عامل اندازه گیر فشار و همچنین زمان باشند . از سوی دیگر ، به کیفیت هوای مورد استفاده نیز بایستی توجه نمود و مراقبتهای لازم را مبذول داشت . این هوا بایتسی عاری از آلودگیهای روغنی و باکتریایی تولیدی در کمپرسور باشد .

استفاده از اسپری در سالنهای پرورش طیور :
امروزه طیور صنعتی واجد سرعت رشد بسیار بالایی میباشند . این نکته بدین معناست که سرعت رشد فوق سبب رشد فیزیکی پرنده ها و بزرگی آنها نسبت به یکروزگی می شود . این رشد فیزیکی سبب میشود در سنی که نیازمند استفاده از واکسنهای استنشاقی ویروسی هستیم ، پرندگان رشد قابل ملاحظه ایی کرده باشند . به همین دلیل ، اکنون این امکان وجود دارد که در صورت نیاز ، از واکسنهای استنشاقی ، بصورت مستقیم استفاده شود .
در مقاله بعدی به بررسی سایر روشهای واکسیناسیون در گله های طیور صنعتی خواهیم پرداختاستفاده از دستگاههای اسپری فشار بالا :
این دستگاهها متشکل از بخشهایی چون اطاق فشار ، نیزه و در نهایت ، دهانه میباشند . فشار دستگاه از یک سو و دهانه آن از سوی دیگر ، اندازه ذرات تولیدی را مشخص می سازند . بطور کلی ، این دسته از تجهیزات ، ذراتی با اندازه ایی بین 50 تا 1000 نانومتر را تولید می کنند . ذرات تولیدی توسط این دستگاهها ، نهایتا تا پنجاه سانتی متری دهانه دستگاه منتشر میشوند . نکته اخیر ، از مشکلاتی است که در حین کار با این قبیل دستگاهها ، بصورت عملی با آن روبرو خواهیم بود .
بنابراین ، به منظور انجام واکسیناسیون مناسب تمامی پرندگان ، بایستی دهانه دستگاه را تا پنجاه سانتی متری گروههای مختلف پرندگان آورده و واکسیناسیون را انجام دهیم . ذرات تولید شده به طرق مختلفی توسط پرنده دریافت میشوند . در واقع ، ذرات تولیدی کوچک ، مناسب با سیستم تنفسی پرنده میباشند و سایر ذرات از طریق حفره دهانی و یا چشم پرنده دریافت می شوند .
در این دستگاهها از مقادیر بسیار زیادی ، آب استفاده میگردد . دلیل آن نیز تلاش در جهت پوشش تمامی پرندگان میباشد . بعنوان مثال ، برای هر دسته از پرندگان ، بین 15 تا 30 لیتر آب مصرف میشود .

استفاده از دستگاههای قابل کنترل قطره ساز :
بطور کلی ، تکنولوژی اسپری ، جهت استفاده در مصارف باغبانی و همچنین کنترل حشرات ، توسعه یافته است ولیکن از این تکنولوژی میتوان بصورت مستقیم نیز ، به منظور واکسیناسیون طیور استفاده نمود . این قبیل تجهیزات ، برای تولید گروهی از ذرات کوچک با اندازه از پیش تعیین شده مناسب میباشند .
اسپری تولیدی از طریق سانتریفیوژ آب و سپس برخورد آب به یک صفحه در حال چرخش بوجود می آید . واکسنی که بصورت اسپری درآمده است ، از طریق هواکش به پرندگان تحویل میگردد . از مزایای این نوع تجهیزات ، تولید ذراتی با اندازه 80 تا 100 میکرومتر میباشد که سبب استنشاق ذرات توسط پرنده و تاثیر آن در بخشهای فوقانی مجاری تنفسی میشود .
این دسته از تجهیزات ، واکسن را در فضایی به عرض یک و طول سه متر ، منتشر میسازد و بنابراین ، کاربر را قادر میسازد که واکسن را به تمامی پرندگان موجود در سالن برساند . از سوی دیگر ، استفاده از این روش نیازمند حجم آب اندکی بوده و این نکته بدان معناست که بیش از سی هزار پرنده را میتوان تنها با 900 میلی لیتر آب واکسینه نمود . این نکته را بار دیگر متذکر می شویم که آب مورد استفاده بایستی خنک ، تازه و تمییز بوده و فاقد هرگونه آلودگی باشد .
بهرحال ، پیشنهاد میشود که با شرکت تولیدی دستگاه خریداری شده تماس گرفته و اطلاعاتی را در مورد بکارگیری اسپری برای واکسن های مختلف ، اخذ نمائید . اطمینان از دریافت واکسن توسط تمامی پرندگان ، از نکات مهم در واکسیناسیون توسط این دسته از تجهیزات است . خاموش نمودن سیستمهای تهویه در حین انجام عملیات واکسیناسیون ، حرکت هوا در گله را به حداقل رسانیده و از اتلاف بیهوده واکسن ، جلوگیری می کند .
کاهش شدت نور ، در جهت کاهش حرکات پرندگان ، ضروری به نظر میرسد . با استفاده از دو روش یادشده میتوان امیدوار بود که واکسن مورد استفاده ، بصورت مناسب به تمامی پرندگان می رسد . از سوی دیگر ، ارزیابی مناسب و صحیح میزان دریافت واکسن توسط پرندگان ، بطور حتم مفید واقع خواهد شد .

استفاده از قطره چشمی :
روش فوق به احتمال بسیار بالا ، از بهترین و موثرترین روشهای ارائه واکسنهای ویروسی زنده تنفسی به پرندگان میباشد . در این روش ، هر پرنده بطور اختصاصی یک دوز کامل از واکسن را دریافت میکند . پروسه واکسیناسیون ، ایمنی همورال و محلی را بدلیل حضور Harderier Gland در پشت پلک سوم چشم پرنده ، فعال میسازد .
مواد رقیق کننده قطره های چشمی ، در دسترس استفاده کنندگان این دسته از واکسنها میباشد . استفاده از این رقیق کننده ها در مواردی در جهت تسهیل انجام عملیات و در مواردی نیز بدلیل رنگ موجود در آنها ( جهت بررسی کیفیت عملیات صورت گرفته ) استفاده میشوند . رنگ موجود در این واکسنها ، اندکی پس از واکسیناسیون ، در Nores پرندگانی که واکسن را بخوبی دریافت کرده اند ، قابل مشاهده میباشد .
توجه داشته باشید که در حین انجام عملیات و پس از چکاندن قطره در داخل چشم پرنده ، حرکات شدید صورت ، سبب خارج شدن واکسن از چشم پرنده نگردد . هر پرنده نیز بایستی تا زمان پلک زدن ، نگه داشته شود . در انجام این عملیات ، نبایستی عجله نمود زیرا با اینکار از تاثیرات یک واکسیناسیون مناسب بی بهره خواهید ماند .

استفاده از روش سوراخ کردن ( زیرجلدی ) :
در این روش ، واکسن در پوست نازک پرنده تزریق میشود . روش فوق ، بصورت اختصاصی برای واکسیناسیون آبله پرندگان بکار برده میشود . اگرچه واکسن Encephalomyelitis پرندگان نیز بطور معمول ، با واکسن آبله ترکیب میشود .
برای انجام این نوع واکسیناسیون ، عموما از پوست بال ( Wng Web ) استفاده میشود . از طریق سوراخ کردن پوست ران و همچنین پاها نیز میتوان این نوع واکسیناسیون را انجام داد . توجه داشته باشید که از تماس واکسن با دهان و چشم پرنده ، جلوگیری نمائید . این نکته از اهمیت ویژه ایی برخوردار است زیرا در صورت عدم توجه به آن ، ضایعاتی در چشمها و دهان ایجاد خواهند شد .
در هنگام انجام این نوع واکسیناسیون ، با مشکلات مختلفی مواجه خواهید شد . اگر واکسن در پوست بال ، درست در مکانی که پرنده در هنگام خواب سر خود را آنجا قرار میدهد ، تزریق گردد ، متعاقبا ضایعاتی در سر پرنده ایجاد خواهد شد . ضایعات در این ارگانها ، در مواردی آنچنان شدید است که بر روی تغذیه پرنده ، تاثیرگذار میباشند .
از سوی دیگر ، تمامی ویال ها و همچنین وسایل استفاده شده در حین واکسیناسیون ، بایستی به دقت از محیط فارم جمع آوری گردند . احتمال میرود که پرندگان به این وسایل نوک زده و ضایعات دهانی یاد شده ، در آنها بروز نماید .

استفاده از روش تزریقی :
تزریق زیرجلدی یا داخل عضلانی ، معمول ترین روش جهت واکسیناسیون با واکسنهای حاوی روغن یا هیدروکسید آلومینیوم و همچنین برخی واکسنهای زنده ، میباشد . بطور معمول واکسنها را میتوان در ویالهای 500 تا 1000 دوزی تهیه نمود . این درحالیست که با استفاده از انواع واکسنهای اتوماتیک ، توانایی واکسینه نمودن تعداد بالایی از پرندگان را خواهیم داشت .
بطور معمول ، سینه ، پاها یا پائین گردن جهت تزریق استفاده میشوند . دقت در نحوه صحیح ورود سوزن به بدن از اهمیت ویژه ایی برخوردار بوده و در واقع ، حیاتی میباشد . در صورت عدم ورود مناسب سوزن به بدن ، ممکن است شاهد ایجاد حالت گرانولوما بوده و متعاقب آن ، با توجه به محل تزریق ، فلجی یا تورم سر را مشاهده نمائید .
از سوی دیگر ، دقت در گرفتن پرنده برای انجام عملیات واکسیناسیون نیز نقش مهمی را ایفا میکند . در واقع ، در صورت اهمال در انجام صحیح عملیات فوق ، ممکن است شاهد فلجی طیور پرورشی باشید . به منظور پیشگیری از پخش آلودگیهای ویروسی و باکتریایی ، پس از واکسیناسیون 200 پرنده ، سوزن دستگاه تزریق را بایستی تعویض نمائید.
در حال حاضر ، ضمیمه هایی برای سرنگهای اتوماتیک ساخته شده اند که سوزن را بین هر واکسیناسیون بصورت اتوماتیک ضدعفونی نموده و کمک شایانی را در جهت کاهش خطر آلودگی پرندگان خواهد کرد .
از سوی دیگر ، از سیستم تزریق فاقد سرنگ نیز میتوان استفاده نمود . این سیستم در حال حاضر تنها برای برخی از واکسنها قابل استفاه بوده و به طرز چشمگیری ، احتمال بروز عوارض مرتبط با سوزن را در پرنده کاهش میدهد .

استفاده از روش داخل جنینی :
در این پروسه ، واکسن با استفاده از دستگاهی خاص و از طریق اتاقک هوایی در سن 17.5 تا 19 روزگی دروه انکوباسیون تخم مرغهای واجد نطفه ، وارد تخم مرغ میشود . موثر بودن این نوع سیستم واکسیناسیون در بیماریهایی چون مارک به اثبات رسیده است . از سوی دیگر ، واکسنهایی نیز جهت استفاده با این سیستم بر علیه بیماری بورس عفونی پرندگان ، ساخته شده است .
تلاش در جهت تهیه واکسنهایی از این دست ، به سرعت در حال پیشرفت است و پیش بینی میشود که در آینده ، واکسنهای بیشتری برای استفاده در این سیستم ساخته شوند . معرفی :
استرس گرمایی از جمله مشکلاتی میباشد که سبب افت عملکرد طیور پرورشی میشود . اینگونه مشکلات ، اغلب در نواحی با آب و هوای گرم مشاهده میشوند . این در حالیست که در نواحی با آب و هوای معتدل ، درصورت عدم پیشگیری ، خسارتهای شدیدی را از گرمای احتمالی هوا خواهید دید .
در خلال سال گذشته ، در نشست سالیانه انجمن طیور ایالات متحده ، مقالاتی جهت شناخت بهتر مکانیسم استرس گرمایی و همچنین اتخاذ تدابیری مناسب جهت مقابله با آن ارائه شده بود . گرمادهی به پرندگان در سنین پائین ، میتواند سبب کاهش مرگ و میر این پرندگان در سنین بالاتر گردد . نتیجه فوق ، حاصل یک مطالع گروهی است که توسط وزرات کشاورزی آمریکا ، آزمایشگاه رشد بیولوژی Beltsvile مریلند ، علوم حیوانی اسرائیل و دانشگاه ایالت پنسیلوانیا صورت پذیرفت .
آنها اندوکرین و سازشهای متابولیک جوجه های پرورش داده شده در آب و هوای گرم را بررسی نمودند . در این مطالعه ، در ابتدا ، جوجه های سه روزه را برای مدت 24 ساعت در دمای 5 . 37 درجه سانتی گراد قرار دادند . در این میان ، جوجه هایی نیز بعنوان شاهد در دمای 32 درجه سانتی گراد نگهداری شدند . در روز 42 پرورش ، این دو گروه جوجه در دمای 5 . 36 درجه سانتی گراد قرار داده شدند .
افزایش سطوح کورتیکواسترون پلاسما ، لپتین ، گلوکاگونها و همچنین کاهش سطوح هورمون تیروئید و انسولین ، بیانگر شرایط استرس گرمایی بود . در این مطالعه ، آن دسته از جوجه های گوشتی که در سه روزگی تحت شرایط گرمایی قرار گرفته بودند ، پاسخ هورمونی و متابولیک کمتری را در مقایسه با گروه شاهد از خود نشان دادند . در این دسته از جوجه ها ، افزایش ساختاری تیروئید ، سطوح بالای اسیداوریک خون و کاهش معنادار پروتئین ، قابل مشاهده بود . از سوی دیگر ، میزان تلفات جوجه های فوق در مقایسه با جوجه های شاهد ، 50 درصد کمتر بود .

پاسخ فیزیولوژیک :
در دانشگاه العین امارات متحده عربی ، تحقیقاتی به منظور بررسی تاثیرات استرس گرمایی بر جوجه های گوشتی سه هفته ایی در حال رشد صورت پذیرفت . موضوع تحقیق فوق ، بررسی تاثیرات دمای چرخشی میان 25 تا 36 درجه سانتیگراد و همچنین دمای ثابت 24 درجه سانتیگراد بر روی جوجه ها بود . در هریک از گروههای تحت مطالع نیز تغذیه مورد دلخواه پرنده و یا تغذیه اجباری صورت پذیرفت .
وزن بدن و همچنین میزان رشد جوجه های پرورش یافته در دمای ثابت نسبت به دمای چرخشی بالاتر بود . همچنین ، افزایش ضریب تبدیل جوجه های قرارگرفته تحت استرس گرمایی ، مشهود بود .
بر اساس نتایج بدست آمده ، یک سوم از کاهش وزن جوجه های گوشتی فوق ، مستقیما بدلیل قرارگیری در دمای بالا بود . نتیجه نهایی این مطالعه آن که صرف هزینه هایی در جهت عایق بندی و همچنین تهویه ایی چون خنک کننده های تبخیری ، استرس جوجه ها را کاهش داده و سبب بهبود میزان تولید میشود .

تاثیرات حاصل از نور :
بر اساس مطالعات صورت گرفته در دانشگاه ایالت پنسیلوانیای آمریکا ، ارتباط مستقیمی را میتوان میان طول مدت نور و میزان استرس گرمایی جوجه ها مشاهده نمود . این استرس گرمایی را میتوان بر اساس پارامترهای فیزیولوژیک جوجه ها بررسی نمود .
در این مطالعه ، دو گروه از جوجه های گوشتی چهار روزه در معرض نور ادامه دار قرار گرفتند ( 23 ساعت نوردهی و یک ساعت خاموشی ) . دو گروه دیگر از جوجه ها نیز در معرض برنامه نوری یک ساعت نوردهی و سه ساعت خاموشی ( برنامه نوردهی متناوب ) قرار گرفتند .
سپس یک گروه از جوجه های هر دسته در سن سه هفتگی زندگی در معرض گرمای 35 درجه سانتی گرادی قرار گرفتند . گروه شاهد نیز در دمای 24 درجه سانتی گراد پرورش داده شدند . وزن بدن در شش هفتگی زندگی ، مورد ارزیابی قرار گرفت .
با بررسی نتایج ، مشخص شد که وزن بدن جوجه های گوشتی پرورش یافته با نور متناوب ، بطور مشخص ، بیشتر از جوجه های پرورش یافته در نور ثابت بود . همچنین مشخص شد که نوردهی متناوب سبب کاهش میزان تلفات تحت شرایط استرس گرمایی در مقایسه با روش نوردهی ادامه دار ، میشود . میزان گلبولهای سفید شمارش شده و افزایش لنفوسیت ها نیز در پرندگان تلف شده تغییراتی را نشان می داد .
بنابراین ، از روش نوردهی متناوب میتوان در گله هایی که در معرض استرس گرمایی میباشند ، درجهت دستیابی به میزان رشد مناسب تر و پاسخ ایمنی بهتر ، استفاده نمود .

استفاده از الکترولیتها :
اضافه نمودن 25 . 0 درصد یا 50 . 0 درصد کلرید پتاسیم ، علاوه بر جبران میزان سطوح الکترولیت ، استرس را نیز کاهش داد . تاثیرات مشابهی نیز در هنگام اضافه نمودن نیم تا یک درصد کلرید پتاسیم به جیره های مصرفی ، گزارش شده است . نتایج فوق ، حاصل مطالعاتی پژوهشی در دانشگاه Parana برزیل بود .
این گروه از محققین به محاسبه میزان کلرید پتاسیم غذا و آب در طول دوره پایانی ، یعنی 21 تا 49 روزگی زندگی جوجه های گوشتی قرارگرفته تحت شرایط استرس گرمایی ( دمای 25 تا 35 درجه سانتی گراد ) پرداختند . آنها همچنین دریافتند که هیچیک از افزودنی های فوق که به جیره غذایی مصرفی یا آب اضافه میگردند سبب افزایش وزن ، دریافتی غذا ، تبدیل ، دریافت آب و یا قدرت زنده ماندن نمیشوند .

سطوح اسیدهای آمینه :
در یک مطالعه تحقیقاتی ، تاثیرات فراهم نمودن لیزین بر جوجه های گوشتی 6 تا 8 هفته ، قرارگرفته در استرس گرمایی بررسی شد . مطالعه فوق در دانشگاه AuBurn صورت پذیرفت . در این مطالعه ، در ابتدا جیره واحدی شامل 18 درصد پروتئین خام و 3250 کیلوکالری انرژی فراهم شد . سپس جیره فوق به پنج بخش تقسیم شد و 5 میزان از لیزین ( 0.75 تا 1.15 درصد ) به جیره اضافه شد .
اگرچه وزن زنده پرندگان با لیزین تحت تاثیر قرار نگرفت ، ضریب تبدیل غذا در برخی از سطوح لیزین ، افزایش یافت . در انتها نیز محققین به این نتیجه رسیدند که دمای بالا در شرایط رطوبت بالا ( 28 درجه سانتی گراد با 74 درصد رطوبت ) ، میزان رشد پرنده را کاهش داده و سبب افزایش نیاز مطلق پرنده به لیزین میشود .

اضافه نمودن سلنیوم :
پژوهشگران برای استفاده از سلنیوم ارگانیک در جیره ها ، هنوز هم در شک و تردید بسر میبرند . اما نتایج مطالعاتی که توسط پژوهشگران در دانشگاه اردن با همکاری دانشگاه ایالت کارولینای شمالی صورت پذیرفت ، حاکی از اثرات محافظت بافتی در جیره های حاوی سلنیوم بود .
در این مطالعه جیره پایه ایی حاوی 0.26 ppm سلنویم تهیه گردید . منبع سلنیوم فوق ، سلنیوم ارگانیک فرم Sel – Plex یا سلنیوم سدیم غیر ارگانیک بودند . در سن 4 هفتگی ، جوجه های تحت آزمایش به مدت سه ساعت در دمای 30 درجه سانتی گراد قرار گرفتند . نتایج آزمایشات سرمی ، حاکی از کاهش استرس اکسیداتیو ایجاد شده به دلیل کاهش سطوح پروتئین ، شوک گرمایی و همچنین کاهش گلوتاتیون هپاتیک اکسید شده و پراکسیداز گلوتاتیون و افزایش گلوتاتیون ردوکتاز ، بود .

اضافه نمودن بتائین :
بتائین از افزودنیهای ضروری جیره های غذایی نیست ولی ، تحت شرایط استرس ، میتواند مفید واقع شود . در یک مطالعه پژوهشی ، که در دانشگاه پورتای مالزی صورت پذیرفت ، دو گروه از جوجه های گوشتی با یکدیگر مقایسه شدند . گروه اول ، جوجه های شاهدی بودند که جیره های حاوی عدم بتائین را دریافت کرده بودند .
گروه دوم هم جوجه هایی بودند که جیره هایی حاوی 100 گرم به ازای هر کیلوگرم از جیره یا 500 گرم در هر لیتر آب آشامیدنی ، بتائین دریافت کرده بودند .
در 35 روگی زندگی ، جوجه ها به مدت 4 ساعت در روز در دمای 34 درجه سانتی گرادی و رطوبت 75 درصد قرار گرفتند . در طول دوره 36 تا 41 روزگی ، دما به 36 درجه سانتی گراد به مدت 4 ساعت در روز ، افزایش یافت .
پس از بررسی نتایج ، هیچ تفاوتی میان وزن بدن یا ضریب تبدیل غذایی جوجه های شاهد و تحت آزمایش مشاهده نشد . این در حالی بود که اضافه نمودن بتائین در غذا یا آب آشامیدنی میزان دریافت آب را در جوجه های تحت آزمایش کاهش داد . از سوی دیگر اضافه نمودن بتائین به جیره ها ، سبب کاهش میزان تلفات تحت شرایط استرس شده بود ( 26.5 درصد ) .
همچنین ، افزودنی بتائین ، سبب کاهش دمای رکتال و همچنین میزان هتروفیل به لنفوسیت در مقایسه با گروه شاهد شد . نتایج این مطالعه ، پتانسیل مفید بتائین ، تحت شرایط استرس زای محیط را آشکار نمودارتباط پروتئين تام استخراجي و آنتي بادي در واكسن‌هاي روغني آنفلوانزاي پرندگان
فارس

خبرگزاري فارس: نتايج تحقيقات پژوهشگران دانشگاه تبريز نشان مي‌دهد بين فعاليت هماگلوتيناسيون بازيافته پروتئين تام استخراجي و پاسخ آنتي بادي در واكسن‌هاي روغني آنفلوانزاي پرندگان مصرفي در مرغدارها ارتباط مستقيم وجود دارد.

به گزارش خبرگزاري فارس از تبريز، ذوالفقار رجبي عضو هيئت علمي دانشكده دامپزشكي دانشگاه تبريز و محقق اين طرح صبح امروز در گفتگو با خبرنگاران با اشاره به اهميت بيماري آنفلوانزاي پرندگان گفت: در اين مطالعات كه تحت عنوان «طرح تعيين فعاليت هماگلوتيناسيون واكسن‌هاي روغني آنفلوانزاي پرندگان» در اين دانشگاه به انجام رسيد، ثابت شد امكان استخراج توده آنتي ژن از واكسن‌هاي غيرفعال و روغني ويروس تحت تيپ «H9N2» آنفلوانزاي پرندگان با استفاده از روش «aqueous partition» وجود دارد.
مجري اين طرح پژوهشي با بيان اينكه آنفلوانزاي پرندگان به عنوان يك بيماري مسري و واگيردار در طي سال‌هاي گذشته خسارات اقتصادي سنگيني را به صنعت طيور جهان وارد كرده و هنوز هم اين صنعت را تهديد مي‌كند، افزود: اثبات نقش ويروس آنفلوانزاي پرندگان در سه پاندمي آنفلوانزا كه طي سده پيش در جمعيت انساني اتفاق افتاده است، اهميت مطالعه بيشتر خصوصيات ويروس آنفلوانزا، اپيدميولوژي و كنترل بيماري را دوچندان مي‌كند.
عضو هيئت علمي دانشكده دامپزشكي دانشگاه تبريز با بيان اينكه ويروس‌هاي آنفلوانزاي پرندگان به تيپ «A» جنس ويروس آنفلوانزا از خانواده «اورتوميكسوويريده» تعلق دارند، افزود: ويروس‌هاي آنفلوانزا بر پايه شدت بيماري‌زايي به دو پاتوتيپ ويروس‌هاي آنفلوانزاي بسيار بيماري‌زا و ويروس‌هاي آنفلوانزاي نه چندان بيماري‌زا طبقه‌بندي شده‌اند.
وي گفت: قطعه قطعه بودن ژنوم ويروس، چرخش ويروس در بين ميزبان‌هاي غير اختصاصي، داخل گونه‌اي و بين گونه‌اي، زمينه را براي عادت يافتن ويروس به ميزبان‌هاي خارج گونه‌اي و تغييرات ژنتيكي از طريق جهش‌هاي نقطه‌اي و بازآرايي ژنتيكي و متعاقب آنها افزايش حدت ويروس و وقوع ناگهاني اپيدمي جديد آنفلوانزا در بين پرندگان و انسان را فراهم مي‌كند.
وي اظهار داشت: به دليل عدم ايمني متقاطع بين تحت تيپ‌هاي مختلف و تفاوت سياست‌هاي كنترل ويروس‌هاي آنفلوانزاي بسيار بيماري‌زا و ويروس‌هاي آنفلوانزاي نه چندان بيماري‌زا، اتخاذ تصميم در ارتباط با استراتژي مبارزه و كنترل بيماري، پيچيده و مشكل شده است و علاوه بر اين چرخش بين گونه‌اي ويروس‌هاي آنفلوانزاي پرندگان و عادت يافتن آنها به تكثير در پستانداران موجب انتقال مستقيم و بدون تغييرات ژنتيكي تحت تيپ‌هاي «H5N1» و«H9N2» انسان‌ها و ابتلاي آنها به بيماري شبه آنفلوانزا شده است.
وي با بيان اينكه در اين مطالعات همچنين مشخص شد كه يكي از علل اصلي كيفيت پايين اين واكسن‌ها، مي‌تواند به غلظت پايين پروتئين‌هاي ويروسي در آنها مربوط باشد، افزود: البته براي تاييد اين مسئله بايد مطالعات بيشتري انجام گيرد.
رجبي با بيان اينكه براي ارزيابي يك واكسن، آن را به جوجه‌ها تزريق و با چالش با ويروس‌هاي زنده ايمني‌زايي آن را مشخص مي‌كنند، افزود: اين شيوه، روشي زمان‌بر و پرهزينه است و از آنجا كه ميزان ايمني‌زايي واكسن غيرفعال با ويروس كامل آنفلوانزاي پرندگان به مقدار توده آنتي ژن به خصوص مقدار آنتي‌ژن هماگلوتنين و فعاليت آن بستگي دارد با بازيافت و استخراج توده آنتي‌ژن واكسن روغني آنفلوانزاي پرندگان و تعيين عيار هماگلوتنين بازيافته و پروتئين تام، مي‌توان به پيشگويي كيفيت و ميزان محافظت و ايمني‌زايي واكسن اقدام كرد.
وي به سياست‌هاي مختلفي كه براي كنترل و پيشگيري آنفلوانزاي پرندگان در كشورهاي مختلف مطرح شده است اشاره كرد و افزود: در شرايط موجود مناسب‌ترين روش براي كنترل و ريشه‌كني اين بيماري در ايران، اجراي توأمان برنامه امنيت زيستي و واكسيناسيون است.
وي گفت: كنترل ناقص ويروس‌هاي آنفلوانزاي نه چندان بيماريزا و گردش ويرو‌س‌ها در مرغداري ممكن است زمينه را براي تغييرات آنتي ژنيك فراهم كند و احتمالاً منجر به افزايش بيماري‌زايي آنها شود،از اين رو پيشگيري و كنترل ويروس‌هاي نه چندان بيماري‌زا ممكن است ايجاد ويروس‌هاي آنفلونزاي بسيار بيماري‌زا را مهار كند و همين امر توجه جدي‌تر به امر كيفي‌سازي توليد واكسن اين بيماري را الزامي مي‌كند.

+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم دی 1387 10:33 توسط میلاد و محسن |

X

این وبلاگ برای راهنمائی شما دوستان عزیز طراحی شده است و امید وارم شما با نظرهای خودتان ما را راهنمایی کنید تا این وبلاگ را به نحو احسن تکمیل کنیم .


Home
Email
Profile
.:Bahar 20:.

Archives

خرداد 1390

آذر 1389

دی 1387





Links

تصاوير و مطالب عاشغانه
سایت تخصصی دامپزشکان
قالب های فوق جدید بلاگفا


LinkDump

طـــراح قـــالــب
آرشیو پیوندهای روزانه


Amar


تعداد بازديدها: